احمدرضا احمدی شکلات سیاه

دیشب یک فیلم مستند دیدم به اسم "وقت خوب مصائب" به کارگردانی ناصر صفاریان و تدوین بهمن کیارستمی. قبلاً هم ازش یک فیلم مستند خوب در مورد فروغ فرخزاد دیده بودم که این هم به همون خوبی بود. فیلم راجع به احمدرضا احمدی شاعر معاصر بود و کل فیلم مصاحبه با خودش بود و دوستان و همکارانش و خانواده اش. خیلی حال و هوای خودمونی و خوبی داشت فیلم و در مجموع جذاب درش آورده بود. یکی از نکات جالب فیلم این بود که خیلی از جاها فیلم بردار دوربین را روشن و بدون این که مصاحبه شونده بدونه کاشته بود و رفته بود، در نتیجه مثلاً احمدرضا احمدی و مصاحبه گر راجع به یک مسئله بی ربط یا خاطره ای صحبت می کردن و همین باعث می شد با شخصیت روزمره اون آدم (ها) هم آشنا بشی.

کلاً احمدرضا از دوست های قدیمی بابامه (نمی نویسم پدرم چون بهش می گم بابا) و توی این فیلم هم یکی از مصاحبه شونده ها در مورد احمدرضا بود. از بچگی احمدرضا رو گاه گداری می دیدم. یا وقتی خونمون میامد یا من می رفتم تولد یا دیدن دخترش و دوست من ماهور. آدم خیلی شوخ و مهربانی بود و همیشه سر ترک بودن من که "مثل باباشه" سر به سرم می ذاشت یا سر "دختربازی زیاد نکنی بزرگ شدی ها". آدمی دلنشین و جذاب اما کمی غمگین به نظرم می آمد و دوباره با دیدن این فیلم یاد اون دوران افتادم و فهمیدم که احساسات بچگی آدم همیشه درسته.
از وقتی هم که کانادا اومدم ندیدمش و چه خوب که این فیلم باعث شد یادش بیفتم و دلم بخواد شعرهاش رو بخونم.

برگردم به فیلم که قصد داشت دو نکته ای که تقریباً بدون استثنا همه افراد نزدیک به اون توی فیلم بهش اشاره کردن رو به تصویر بکشه: طنز و حزن وجود احمدرضا. بابام یک حرف جالبی زد (پارتی بازی نیست ها) در موردش، گفت طنز احمدرضا مثل لایه شیرینی می مونه که روی قرص های کپسولی می کشن. شیرینی که قراره باطن تلخ و محزون اون رو پنهان کنه. اما همین تلخی و حزن اندرون اون برای بقیه شفابخشه.

یک جای فیلم بود که برای احمدرضا همسرش یک لیوان قرص جوشان (دوا چون احمدرضا مشکلات قلبی جدی داره) میاره و احمدرضا با خنده اون رو جلوی دوربین می گیره و می گه: "ببین! توی خونه ما دوا هم شامپاین می شه!" نقطه.

آخرین اف ام

یک سایت خدا برای بر و بچ موزیک باز. آخرین اف ام این امکان رو می ده که به سادگی موزیک های جدید رو کشف کنید و یک کمی از اون ها رو گوش بدین یا ببینید مردم بیشتر در سبک مورد علاقه شما چی گوش می دن و هر نوع اطلاعاتی رو در مورد گروه های مورد علاقتون رو از طریق سیستم "ویکی" اون بگیرید یا اضافه کنید. دقیقاً یک چیزیه مثل فلیکر فقط برای موزیک چون سیستم تگ هاش و اینترفیس تمیز و سبکش خیلی کار رو راحت می کنه.

بهترین چیز سایت به نظر من یک تکنولوژی جدیده به اسم AudioScrobbler که در واقع یک پلاگین ساده هست که روی نرم افزاری که باهاش موزیک گوش می دین (مثل WinAmp) میشینه و موزیک هایی که گوش می دین رو به سایت آخرین اف ام گزارش میده (حتی وقتی سایت باز نباشه و لاگین هم بهش نکرده باشین). از این طریق توی پروفایل شما در سایت یک آمار کاملی از سلیقتون گرفته می شه. همین اطلاعات از بقیه کاربرها هم گرفته می شه در نتیجه یک جدول خیلی باحال و به روز از آهنگ های داغ در هر سبک می تونید ببینید.

همچنین برای طرفدارهای رادیو اینترنتی هم بگم که از اسم سایت معلومه که این "آخرین" یا احتمالاً کاملترین اون هست چون n تا ایستگاه داره که هر سبکی گوش می دین می شه توشون پیدا کرد. همچنین از اون آماری که قبلاً گفتم سایت براتون می گیره و موزیک هایی که به مرور گوش می دین خودش نزدیک ترین ایستگاه ها به سلیقه شما رو براتون لیست می کنه.

کلی چیزهای دیگم داره که خودتون می تونین برین توی کارش و کشفش کنید. در ضمن فکر می کنید اگر یکی از این ها رو روی eBay حراج کنن چند دلار فروش بره؟

تکینسون در رادیوفردا

رادیوفردا در بخش اخبار اینترنتش این هفته راجع به وبلاگم و این برنامه تی شرت ها یک خبر کوچیکی تهیه کرده: "یک وب‌لاگ‌نویس ایرانی در تورونتو وب‌لاگ خود را به مغازه تبدیل کرده است و از طریق آن می‌توان تی‌شرت‌هائی با شعار I Love Tehran خریداری کرد در اندازه‌ها و رنگهای مختلف. آقای تکین آغداشلو، نویسنده وب‌لاگ تکینسون دات کام، به خاطره خوشی اشاره می‌کند که از پوشیدن تی‌شرتی با شعار I Love Tehran در تهران دارد و می‌نویسد علاقه دوستان به این تی‌شرت انگیزه‌ای شد که او وب‌لاگ خود را به مغازه تبدیل کند. خانمی که این وب‌سایت را نگاه کرد پیشنهاد کرد آقای تکین برای جذب علاقمندان سعی کند عکس‌های بیشتری از خودش در این وبلاگ بگذارد."

بشتابید، بشتابید که تی شرت ها معروف شده و با پوشیدنش بچه معروف شدنتون رو 100% گارانتی می کنم! اگر بچه معروف نشدین خودم معروفتون می کنم یا 100% پولتون رو پس می دم (الکی)!