خب من برگشتم. کل سفر حدود سه هفته طول کشید و عالی بود. دیدن شهرهای باحال، جام جهانی و آدم های مختلف برام خیلی جالب بود. نوع سفر کردنم برای خودم تازگی داشت چون یک کوله پشتی (از نوع بزرگش البته) بیشتر نداشتم و این سبک سفر کردن انعطاف پذیری زیادی به کل برنامه داده بود. خیلی ها ازم می پرسن "پس با باخت ایران و اینا حالت گرفته نشد؟" واقعاً نه. البته خوب هیچ طرفداری از باخت تیمش خوشحال نمی شه ولی جو اونجا جوری نبود که بشه ناراحت موند. انقدر بودن در جایی که یه جورایی 1 ماه پایتخت جهانه هیجان انگیز بود که بشه هر چیزی رو فراموش کرد. به هر حال کلی عکس و فیلم گرفتم از کل ماجرا که باحال هاشو روی سایت می ذارم. یک خلاصه ای از سفرم توی چند تا پست می نویسم به همراه عکس ها.
13 - 20 جون فرانکفورت
فرانکفورت مرکز تجاری و مالی آلمان هست اما در عین حال جاهای تاریخی ، فرهنگی و هنری باحالی هم داره. بازی ایران و پرتقال هم که 17 جون بود اینجا برگزار می شد در نتیجه سفرم از اینجا شروع شد. از روز اول دوست دوران دبیرستانم و همسفرم اریک که فرانسه زندگی می کنه به من پیوست و خونه یکی از دوستاش ماندگار شدیم. از وسط فرانکفورت یک رودخانه به اسم "ماین" رد می شه که برای جام جهانی یک صفحه خیلی بزرگ وسطش گذاشته بودن و از دو طرف رودخانه می شد بازی های رو نگاه کرد. یک مسیر طولانی هم کنار آب چادر های مختلف درست کرده بودن که غذا و آبجو و چیزای دیگه می فروختن و از اوایل شب تا صبح موزیک می ذاشتن و ملت پارتی می کردن.
روزها توی شهر پرسه می زدیم، فوتبال می دیدیم، استخر می رفتیم، موزه و گالری می رفتیم و شب ها چه کنار آب چه زیر سقف بزن و بکوب. در ضمن این رو هم بگم که خونه آبتین یک جایی بود به اسم ویسبادن که 45 دقیقه بیرون فرانکفورت بود در نتیجه شب ها به علت نبودن راهی برای اونجا رفتن مجبور بودیم در فرانکفورت به امر مقدس رقص بپردازیم.
روز بازی ایران ما که بلیط نداشتیم پناه بردیم به همون صفحه روی رودخونه ولی انقدر آدم رفته بود که اونجا رو بسته بودن و ما به محل "بک آپ" نقل مکان کردیم که یک صفحه کوچک تر بود ولی همون هم بعداً پر شد. نسبت طرفدارهای ایران به پرتقال 5 به 1 بود و گفتم دم جمهوری اسلامی گرم که یک کاری کرده ما کمبود ایرانی در خارج رو احساس نکنیم.
برای عکس ها اینجا رو کلیک کنید. به فلیکر من مرتب سر بزنید چون یواش یواش عکس ها رو دارم آپلود می کنم.
