مهمانی شب عید در تهرانتو

اولاً که عید همه مبارک و امیدوارم سال درجه یکی داشته باشین.

من از راهنمایی تا حالا یادم نمی آد اینطوری مریض شده باشم. دوشنبه بعد از برگشتن از مهمانی شب عید تب و لرز کردم و تا الان که جمعه است تونستم در نقش یک مومیایی ظاهر بشم. خلاصه از تمام کار و زندگی موندم و تنها اتفاقی که یادم می آد افتاده باشه به دوشنبه برمیگرده و همون مهمانی عید که گزارش می کنم.

توی تورنتو به خاطر جمعیت زیاد ایرانی (نزدیک به 100 هزار نفر)، هر سال تقریباً برای تمام مراسم رسمی ایرانی مثل شب یلدا، چهارشنبه سوری و عید نوروز، ایرانی ها برنامه های مختلفی برگزار می کنن که معمولاً یا کنسرت خواننده های لوس آنجلس هست یا دی جی های موزیک ایرانی توی کلاب. من ممکنه در سال یکی دو تا از این برنامه ها رو برم چون اولاً خیلی اهل موزیک ایرانی نیستم و دوماً یک جور شلوغ خر تو خریه این برنامه ها و بلااستثنا هم توشون دعوا می شه. این عادت رو متاسفانه ایرانی ها با خودشون از ایران میارن دقیقاً همون جوری که هر جا پاطوق بود تو ایران برای جلب توجه ملت هم دیگر رو می زدن (امثال علی گازورها).

تنها برنامه های قابل تحمل که هر سال همه جور ایرانی و مخصوصاً خانواده ها می رن و حالت ارگانایزدی داره ماله عید نوروزه. این برنامه ها رو توی سالن های بزرگ برگزار می کنن و عین یک عروسی بزرگ اما بدون عروس و داماد هستن. این برنامه ای که ما رفتیم امسال هم اسمش QT بود و شام و Fashion Show و فرامرز آصف ارائه می داد که بد نبود.

البته شوی لباس برنامه جز 2 - 3 تا، از داف ایرانی بی بهره بود و عزیزان روس و کانادایی صحنه رو قبضه کرده بودن که به دست اندرکاران از همین جا توصیه می کنم که برای سال های آینده ملت همیشه در صحنه رو از منابع سرشار وطنی بی بهره نگذارند.