دو هفته پیش بی بی سی فارسی با من و یک سری آدم دیگه از آمریکای شمالی یک مصاحبه کرد در مورد اثرات قرار گرفتن ایران در لیست کشورهای حامی تروریسم بر زندگی ایرانی ها در آمریکای شمالی. من هم کلاً یک سری چیز ها گفتم که خلاصه اش اینجا قرار گرفت. و البته بخش هایی از صحبتم توی متن نبود مثل اینکه گفته بودم من اکثر مواقع حتی اگر ازم سوال هم نشه می گم که ایرانی هستم چون احساس می کنم با گفتن من 4 تا غیر ایرانی تصور بهتری راجع به ایرانی ها پیدا می کنند (در مقابل تصویر ایرانی ها ریش و پشمو در حال فحش خواهر و مادر دادن به غرب). ولی خوب آخر مصاحبه هم در کمال صداقت گفتم بعله بعضی وقت ها در موارد کاری ممکنه به اصل و نصب آذری خودم اکتفا کنم و با گفتن این که من ترک هستم از یک بحث بی خود در مورد ملیت و نظرم راجع به احمدی نژاد و غیره جلوگیری کنم و در واقع جلوی پیش داوری مشتریم رو بگیرم تا شانس گرفتن فلان پروژه را به خاطر ملیتم از دست ندم.
حالا این بی بی سی انگلیسی اومده متن فارسی رو ترجمه کرده و نوشته که من گفتم من و خانواده ام اصلاً کلاً اصلیت ایرانیمون رو انکار می کنیم! برای من که پدرم آیدین آغداشلو هست و سال ها برای فرهنگ مملکت کار کرده و هزینه هم داده و در سخت ترین شرایط بعد از انقلاب هم ایران را ترک نکرد یک مقدار این اشتباهی که در ترجمه متن صحبتم شده بود دلخور کننده بود. بیشتر هم به همین خاطر که پدر و مادرم هر دو همیشه برای ایران و فرهنگ ایران هر کاری بتونن می کنن و نه واقعاً به خاطر خودم.
بعد از مصاحبه بخش انگلیسی از چند تا از دوستان هم "تیکه" هایی در این رابطه شنیدم و صلاح دیدم این توضیح را بنویسم و گفتن اون حرف رو تکذیب کنم. خودتون هم با مقایسه دو تا متن متوجه خواهید شد.
در ضمن از کسانی هم که اومدن و از کارهام دیدن کردن ممنونم. بعداً مفصل تر راجه به نمایشگاه و این سری کارهام می نویسم. کلاً نمایشگاه خیلی خوب پیش رفت.
این سایت رو هم چک کنید که چطوری ایرانی ها می تونن به صورت "ریشه چمنی" (Grassroots) برای تغییر تصور غربی ها از ایران فعالیت کنن. همون چیزی که توی صحبتم توی بی بی سی هم گفتم. وظیفه ای که به طور طبیعی باید بر عهده دولت باشه که عملاً در جمهوری اسلامی فقط این تصور در غرب روز به روز بدتر می شه.
Wednesday, May 16, 2007
Tuesday, May 01, 2007
نمایشگاه من
همین شنبه ای که داره می آد (5 می) اولین نمایشگاه کلاً من خواهد بود. تورنتو یک فستیوال عکس داره هر سال به اسم CONTACT و مثل فستیوال فیلم اکثر گالری های شهر توی یک ماه طول مدت فستیوال فقط نمایشگاه عکس دارن و هنرمند های مختلف توی گالری های مختلف عکس هاشون رو می ذارن. تم امسال فستیوال هم "عکس ساخته شده" هست یا Constructed Image که در واقع از شرکت کننده ها می خوان که مدیوم های جدید رو امتحان کنن و فراتر از حالت سنتی عکس کار کنن و در به کار بردن و قاطی کردن مدیوم ها و مونتاژ عکس ها خلاق باشن.
خلاصه من هم دارم با 4 تا کار امسال شرکت می کنم. کارهام در مورد چیزهایی هست که به نظرم اکثر آدم ها می خوان و لازم دارن ولی یک جورایی گفتن اون خواسته ها در جامعه تبو هست و کمتر ابراز می شه: پول، سکس، دوست (بیشتر معروفیت شاید) و الکل. البته خوب خیلی ها هم ممکنه ادعا کنن که هیچ کدام این ها رو نمی خوان ولی من فکر کنم به جز الکل 99 درصد آدم ها اون سه تای دیگه رو بد جور هم می خوان. خودم هم الکلی نیستم ولی بخش عمده تفریح من که همون مهمانی آخر هفته هست با الکل همراهه (مثل اکثریت مطلق جوامع غربی) پس چیز مهمیه.
در هر حال فکر کنم با طرز فکری که ایرانی ها دارن و فرهنگ پر از تعارفات و ادا ها و مخفی کاری ها و فیلم بازی کردن هاشون که همه می خوان خودشون رو فرشته عالم توی این چیز ها نشون بدن این سری کارهام که بی اندازه هم به نظرم شخصی هستن بدون دردسر برام نخواهد بود و باعث قضاوت نادرست بعضی ها مورد من خواهد شد.
خوشحال می شم که همه بیان نمایشگاه و کارها رو ببینن و نظر بدن. از نظر تکنیکال هم سعی کردم تا جای ممکن از سنت خارج بشم و اصولاً هم هنر پست مدرن هیچ ربطی به اون طرز فکر قدیمی اکثر مردم (به خصوص ایرانی ها که هنوز با درک هنر مدرن هم مشکل دارن) نداره و تمام مرز ها و چارچوب های تعریف هنر را داره می شکنه.
افتتاحیه: شنبه 5 می، 5 تا 7 عصر
نمایشگاه تا 17 می برقراره
آدرس: گالری آرتا
The Distillery District
55 Mill Street, Suite 102, Bldg. 9
Toronto, Ontario
Canada M5A 3C4
Tel. 416-364-ARTA (2782)
www.artagallery.ca
