دروغ بهتر است یا فرافکنی؟

فرق سیاستمدار ها این جور وقت ها مشخص می شود. احمدی نژاد به جای این که هر سوالی را در مصاحبه ها و جلسات مطبوعاتی در نیویورک به سوال کننده برگرداند و دروغ محض در مورد محدودیت های داخل ایران و نبود آزادی بیان و رعایت نکردن حقوق بشر بگوید، خیلی راحت می توانست مثل خاتمی فرافکنی کند. قدیم ها که خاتمی می رفت خارجه و با همین بساط روبرو می شد خیلی راحت حقیقت را می گفت که آقا جان اصلاً مملکت یک مجلس دارد که قوانین ضد حقوق بشر را همان مجلس گذاشته که ربطی به ما ندارد. هر کسی هم که زندانی می شود چیز خوبی نیست ولی چه می شود کرد، این رئیس قوه قضائیه که ربطی به ما ندارد و زیر نظر دولت نیست، ما نمی توانیم در کار یک قوه دیگر دخالت کنیم.

یک کسی نیست به این احمدی نژاد بگوید آقا جان مگر مجبوری توی روز روشن بگویی ما در ایران همجنس باز نداریم؟ خوب اگر سر مسئله اتمی کسی هم بخواهد حرفت را باور کند با این دروغ تخمی کل حرف هات زیر سوال می رود و گند می زنی به تمام "دستاورد" ات. مردم دنیا که خر نیستند.

کلاً در 1 سال اخیر 4 بار احمدی نژاد به خواب من آمده. دفعه اول چشمتان روز بد نبیند که احمدی نژاد رسماً در راه پله منزلشان نزدیک بود به من تجاوز کند. البته به هوای دیدار با خانواده و شام من را به تله برده بود. من هم مانده بودم اگر رئیس جمهور را کتک بزتم بهتر است یا فرار کنم که از خواب پریدم. از آن به بعد خواب ها بهتر شد تا این که پریشب خواب دیدم به عنوان مشاور در امور جوانان دفتر ریاست جمهوری استخدامم کرده. خواب اصلاً بدی نبود چون واقعاً نشسته بود و مثل یک آدم منطقی از من مشاوره می گرفت و با حرف هایم هم کم و بیش موافق بود. البته امیدوارم در قسمت بعدی خوابم دوباره یک راه پله نشانم نخواهد بدهد.

خلاصه اگر کسی از اطرافیان ایشان این مطلب را می خواند باور کنید کسی بهتر از من برای این کار پیدا نمی شود و گارانتی می کنم اگر با من مشاوره کنند آقای احمدی نژاد دور بعد ریاست جمهوری که هیچ، برای دبیر کلی سازمان ملل هم انتخاب می شوند.